تلو تلو در سومنات(متن داداییستی)

========================= 

                           

                    شراب یا نقاب؟ آری سرمه!

جالیز...! برایش از رنج گردو مخوان که او منار اسکندر دارد.

                         بلال خاطره علی هم پرواز کرد.

                         تا دریاچه دلقک اوستا باید از باختر متواضعان دست بکشی

                                               دریا که رودخانه نیست !!

 

                                            "دنباله درادامه مطلب..."

 

--------------

 

هیبت دار

 

وقتی صدای ثانیه از شور می لرزد

 

در انتهای کهکشانی نور می لرزد

 

 

یکباره کوه هیبت افسانه ای گرم

 

در زیر پای تیشه هایی کور می لرزد

 

 

از زخمه ای که گردن چنگ است ازاو

 

چون کودکی وحشت زده تنبور می لرزد

 

 

آن لحظه در بحبوحه سنگ و تبرزین

 

دار از شکوه گردن منصور می لرزد.

 

                                       ۱۳۸۰/۴/۲

 

چشم سالار

 

 

مرغ دلم افتاده تا در چنگ چشمت

 

پوشیده روزم جامه ای همرنگ چشمت

 

 

این غزل وقتی تقدیم شد چشم خیلیها از حدقه درآمد و پیش پای عزیزم افتاد...!!!!

 

                                          "دنباله درادامه مطلب..."

 

 

شراره(اولین چهارپاره بعداز جلی)

 

 

----==--==--==---- 

 

این،آتشفشان عقده ها و عقیده های زیر خاکستر روحم بود که دوباره به نفس کشیدنم آورد...

 

 

ای آدمک زنده نمایی که شاید

صدسال از این پیش کفن پوسانده

ته مانده ای از هفت قلم خونبازیست

پتیارهء اندام تورا پوشانده...

 

                                                               "دنباله درادامه مطلب..."

 

=====================

 

فرجام اراجیف

 

 

دیدی سرانجامش چه شد٬آن عشق٬آن پیوند

عشقی که شد آغاز با تشریح یک لبخند

 

هی با تو ام هند جگرخوار ای لبت شهوت

بودم به خال ابرویت عمری ارادتمند

 

احساس هایم را همه در نطفه خشکاندی

لعنت بر آن مرد و زنی که نطفه ات بستند

 

از اینکه یک شب جای من باشند حسرت میکشند

شش سال روی کارتن خوابیده ام هر چند

 

من عاشق هر لحظه از ابراز احساساتتم

مسخ اراجیف تو ام  زیبای خالی بند.

 

                 ۱۳۸۶/۱۰/۱۱

فرار

 

          گفتی بیا از  این  حوالی  فرار کنیم!

 

          از این  کویر خشک و خالی  فرار کنیم!

 

 

          گفتم اهالی  را  ندیدی  چه  میگفتند؟

 

          گفتی خب  از  دست  اهالی  فرار کنیم!

 

 

          گفتم نگو  هی هی  فرار  فرار ،  کجا؟

 

          گفتی به  سوی   بی خیالی  فرار کنیم!

 

 

          گفتم که بادستان خالی،چه باخود داری؟

 

          گفتی که  قلبی  لاابالی ،  فرار کنیم؟

 

 

          گفتم دگر توان   زجر   کشیدنم   نیست!

 

          گفتی عجب!تو هم؟چه عالی! فرار کنیم؟؟

 

 

                               ۲۷/۱۲/۱۳۷۹

شام آخر

 

 

 شبی آسوده میبوسم لبت را

شراب آلوده میبوسم لبت را

 

چرا میترسی از بیدار ماندن

چرا لبریزی از هشیار ماندن

 

مرا امشب هوای ساک بندیست

به دستان نگاهم خاک بندیست...

 

                                                     "دنباله درادامه مطلب..."

 

 

 

عطیه’شعر

 

آنانی که از زنده بودن من در عذاب بوده و هستند اوایل این شعر قطعا خوشحالند...اما به آخرش که میرسند...میمیرند!!

من این حالت مرگشان را به چشم دیدم....!!

 

 آیا خلاص میکندم انتحار ازین

    دردی که میکشم،ز نگاهان کژدمی؟

       صد نیش تر نشانده بر اندام چشم من...

 

 

                                            "دنباله درادامه مطلب..."

 

=========================

 

مکتوب(اولین چهارپاره)

 

• لبهای تو تشنه بود و می باریدی

      بغضی ترکیده بود و من کر بودم

      آنشب که به پاس ناز تو رقصیدم

      سرمست دگر خمار دیگر بودم...

 

                          بااین شعر بود که من هم چهارپاره سرودم...

 

                             "دنباله درادامه مطلب..."

 

بادبادک

 

 

چه باد میوزد٬بیا بادبادک

بیا فرستمت هوا بادبادک

 

تو تاجری و بادبادک فروشی

 بده به دست هر گدا ٬ بادبادک

 

بیا اگر چه بادبادک نداری

پرانده در هوا ٬ خدا ٬ بادبادک

 

نشسته ای به خانه از ترس طوفان

بیا بکن تو هم قبا ٬ بادبادک

 

به آسمان که میرود ٬ مینوازد

ر٬ می ٬ دو ٬ فا ٬ ر سی ٬ دو ٬ لا٬ بادبادک

 

اگر بری هوا بکوبی به سنگم

نمیشوم ز تو جدا ٬ بادبادک

 

چه باد میوزد ٬ فرستم به هوا

چرا یکی ٬ دو تا ٬ سه تا ٬ بادبادک.

 

 

۱۳۷۸/۱۰/۱۵